به یاد دارم یک روز پیش از انتخابگری فائم مقام احمدشاه به صبح پس از تناول بامدادخورد قصد عزیمت به قبیله ی توف کردم تا اسناد مهم ولی نعمت هایمان که بواسطه ی افزایش دانش آنها قرار بود به آنها اعطا شود را بازگیرم.از آنجایی که ابوالتپل بنده را از استفاده از اسب سلطنتی منع نموده بودند،به ناچار با استفاده از کاروانی خود را به باغ فرح (رسالت کنونی) رساندم.سپس با کاروانی دیگر خود را به پایین سیاه آباد (جردن کنونی) رساندم.سپس باکاروانی دیگر خود را به قبیله ی توف رساندم.

ادامه مطلب رو ببینید

این پست یکی از خطرناک ترین پست هاییه که گذاشتم چون با همه شوخی کردم . امیدوارم برداشت بد نشه و کسی ناراحت نشه

در زمان های بسیار دور سرزمین وسیعی بود به نام حکیمیه…
گویند این سرزمین قدیمی ترین جایی است که انسان بر روی آن زندگی کرده است.
پس از تناول آن سیب،آدم و حوا به حکیمیه تبعید شدند تا در آنجا عبرت کار خود را ببینند.
آدم تصمیم به بنای یک فروشگاه زنجیره ای به نام دیاروند (شهروند کنونی) گرفت و با کمک هابیل و قابیل آن را بنا کرد.هابیل و قابیل صبح ها به مدرسه ی مادرشان به نام حکمت (الان هم به همین نام است) میرفتند و ظهر ها ۲خواهری که نامشان زیاد ذکر نمیشود.(گویا قابیل بیش از حد غیرتی بوده و نگذاشته اسم خواهرانش در کتب ثبت شود.)
عصرها که خواهران از مدرسه تعطیل میشدند قابیل با ماکسیما جلوی پایشان بوق ول میکرد و اینها ناز و ادا میکردند و سوار نمیشدند و میگفتند:مگر خودت اخت و ام نداری؟؟؟
هابیل هم همیشه قابیل را ارشاد میکرد و وقتی او را دم مدرسه میدید از ماشین پیاده میکرد و حسابی به باد کتک میبست و بر سوار ون میکرد و میبرد نظام خانه (همون کلانتری خودمون).
آدم هم میرفت و سند دیاروند را گرو میگذاشت تا پسرش آزاد شود.گاهی هم مادرش سند مدرسه را گرو میگذاشت و گاهی هم خواهرانش واسطه میشدند.خلاصه که وقتی آدم بازنشسته شد، دعوای هابیل و قابیل بر سر فروشگاه شکل گرفت و قابیل،هابیل را در سردخانه کرد و هابیل بنده خدا همان جا فوت نمود تا مدرسه و دیاروند و خواهران و … همگی مال قابیل شود.
حال پس از تاریخچه ایجاد حکیمیه به مهم ترین بخش تاریخ حکیمیه میپردازیم…